سرتوری هیلی او شکولي دې تڼۍ د ګریوانه دي د ناکامې مینې فکر درسره دی دواړه لاسه دې له ځانه راتاو کړي هر یو بیت یې له خپل ځانه سره ژباړې زه اوس دومره شوم چې ته راپسې ژاړې سرتوری هیلی هر زیارت ته د خپل ښار یې ورغلې په کوډګرو دې هم کړي تعویزونه نفلاتونه دې زما لپاره کړي شکرانه دې د خپل غاړې جامې ایښي