د چا به څه یی ځان يې زړو جامو کې جوړ کړو لکه په وران کلي کې باغ د ګلو وينه مینه دې دومره لیونی کرم په زیارتون اوس لمنه ګرځومه جـانـانـه څـنـګـه دی زه هـیـر کـړم زه خـو ده زړه پـوری ګـنـډلی ګـرځـومـه مین درباندي زه یم ته یار بل مه جوړه وه ته ښه په ما پوهیږې ځان پاګل مه جوړ وه د تورو سترګو اشنا ښۀ وي! څوک چې شین سترګی یار لري برباد به وینه توتان پاخه مماڼی توري۔ راځهراځه زما پر لوري۔ دا مړه کاته لکه چی پلورې۔ ته یی ښایسته دبدری خوري۔ په ناز را ګوری لیونی در پسې شومه