چی په سختی کی په درد ونخوری ژونده دومره پهٔ ځواب کې در ته وایم تهٔ مې خپل ګڼه خو ز در نه پردی یم خیر کهٔ نن د تورو شپو پهٔ غېږ کې ورک یم خو پهٔ دنګو غرو مې ګوره د لمر څرک یم تورو کاڼو ته د اوسپنې ګوزار یم سرو ګلونو ته شبن م غوندې نازک یم زهٔ پهٔ زړهٔ نه یم، زړ هٔ د ور کړې ش ی دی ویې غواړه دا پهٔ ښکاره ستر ګو کې غلا سړي ته زور ورکوي مفتون د زړ هٔ پهٔ منځ کې ساتم ستا نیازبین غمونه زما خوښېږي ماشومان لهٔ شوره خوند اخلمه