ته ډیری بختوری نوم به د ګلونو د جنت، په دنیا وګټي شنه که سره ګلونه د وطن له هره ټپه شي د ډيران ګله خدائ دې اوچ که ما دې رب مړه کړي چې په تا دوکه کيدمه زه که غورزیږم لاس رانکړئ. ما الوتل په مات وزر زده کړي دینه. که حق بښې نو را بښه یې ته ډیری بختوری بیګاه مې خوب لیدو چې خړو اوبه وړمه د جانان دوه ځايه ناستی وي يا د سیند غاړه يا د جګو غرو سرونه ته ډیری بختوری