لپی د توبی پوهیدم چې مخ به اړوې ضرور رانه یو ورځې له چلند دې اندازه وه، ته په بل سړي ډاډه وې لپی د توبی زما ټولې ارزوګانې زما هره یوه هیله یاره تا باندې ډاډه وه، ته په بل سړي ډاډه وې لپی د توبی زما پاکه او سېېڅلې مقدسه مینه تاته ای ای هسې مسخره وه، ته په بل سړي ډاډه وې کاشکې پوی ومه جانانه له اوله خو افسوس چې دغه هرڅه ډرامه وه، ته په بل سړي ډاډه وې