په زوه داغلی شه یم ورځ شپه شي، شپه ورځ، یوه درنه خاموشي مې په زړه را خوره شوې ، هېڅ نه پوهیږم. کله کله داسې احساس کوم چې په یو ژور خوب ویده یم او دا هر څه یو خوب دی او د ژوند حقیقي کیفیت له منځه لاړ ډېر تریخ حقیقت دا دی چې: په زوه داغلی شه یمد یو څه مودې له تېرېدو وروسته، درڅخه بېزاره کیږي.