زړه می درد کوی بنګړې دي اوس هم راسره دي ماتي ټوټې يي ښکلووم ژړا راځېنه په صورت روغ درته ښكاریږم لكه غنم د زړه په سر چاودلى یمه دومره یوازې یم، لالیه! که مړ کیدم سترګې به څوګ راپټوینه ستا د دیدن ګیله مې نشته د پښتنو مینه نیمګړې خوند کوینه جانانه راشه كه راتلى شی ښكلى بشر می په كفن كی پټوینه نه مې وي لیدلی څوک نه مې وي کتلی څوک زړه ته مې راتیر شي بس چاسره مې وَه لګي